Bortierlaan West


We staan voor het imposante complex "Bouquet des Dunes". Een 6 woonst van arch. A&A Dumont uit 1903 (zie witgeschilderde gevelplaat). De U vorm vormde het eindperspectief van de chique doorkijk "Avenue de Oyats ". Vroeger waren de eindgevels met open terrassen en individuele trappen er naartoe (zie pentekening van Ruyssen). Het mooi torentje -de "belvédère" - geven het geheel verscheidenheid en getuigen van fantasie. De rechter villa heeft terug luiken gehangen wat het geheel veel meer opfleurt.
Spijtig dat alles witgeschilderd is. De vroegere monumentaliteit, eigen aan de grote Dumontvilla's, is hierdoor grotendeels verloren.
Niet alleen het geheel maar ieder deelwoonst heeft mooie namen zoals: "Les Campaniles", "Les Soldanelles" ...Deze villa samen met de "Chien Vert" waren als 't ware "monumenten" in de Dumontwijk. Men zou moeten fier zijn met de naamplaat en deze zeker niet gewoonweg overschilderen.
Wat verder aan de overzijde ziet men 3 appartementgebouwen achter elkaar daterend van de jaren 60. De reden van deze late eerste bebouwing was de aanwezigheid van tennisvelden (eigendom van Thiriar) in deze zone (achter het casino op de Zeedijk). Tennis was immers in de "belle-époque" periode een zeer elitair sport.

Op de hoek met de Visserslaan vinden we villa "Pan" ontworpen door Alexis Dumont (1911). De naam staat niet meer op de gevel maar het bas-reliëf -in keramiek- links van de deur liegt er niet om. Dit kunstwerk is van de vermaarde kunstenaar Célestin Helman ("grès Helman"). Vele huizen in Brussel werden in de Art Nouveau periode door Helman versierd. De bekenste is allicht de betegeling in “Restaurant Vincent”. Merkwaardig zijn ook de gevelankers in bloemmotief. Ook de raamdecoratie in het oculivenster is mooi (smeedijzeren zwaanmotief).
In deze villa zou Cécile Dumont gewoond hebben en er haar "thé dansants" georganiseerd hebben.
In 1930 werd de villa verkocht door Alexis Dumont aan de : “Italcable Servizi Cablografici Radiotelegrafici e Radioelettrici” , voorheen “Compania Italiana dei Cavi Telegrafici Sottomarini”. Het lager gedeelte in de Bortierlaan werd heropgetrokken voor de "ItalCable" van Italië via Antwerpen en De Panne naar Lissabon. (zie kaart hiernaast). In 1930 kwam deze kabel in dienst en alhier was een relaisstation gevestigd. LEES>> Deze kabel liep onder het strand naar zee (juiste locatie?). Vanaf 1902 werden een 6-tal zeekabels getrokken van De Panne naar Engeland. Tussen De "Paterskerk" en de Esplanade was een telefooncentrale (gebouw bestaat nog). Nu geen enkele koperen kabel meer in dienst. Alleen nog een internationale glasvezelkabel- de RIOJA 2 (1995) - Veurne naar Santander die vanuit zee aanlandt ter hoogte van de Consiencestraat. Belgacom werd na de landing van de RIOJA 2 zelfs verplicht haar oude niet meer gebruikte zeekabels op het strand rechts van het monument te verwijderen op 7/5/96 omdat ze het opsporen van mogelijke bommen zouden verhinderen. Voor het tracé van de nog in dienst zijnde zeekabels (klik hiernaast)

In 1972 werd de Villa “Pan” aangekocht door Edmond De Braekeleer (vader van de huidige bewoonster Celeste). De Braekeleer is de bekende parasolfabricant die practisch het monopolie had van alle parasols op bij de strandconcessies en de terrasuitbaters op de Zeedijk. Zelfs nu nog kan je parasols terugvinden van die tijd (zo typisch voor de "eigenheid" van De Panne).

 
Tussen de Visserslaan en de Hoge Duinenlaan zien we links de witgeschilderde villa " La Siesta". (bouwjaar?)  
Villa "Miette" is een van de meest geslaagde restauraties van de Dumontwijk. Een bewijs hoe men van een "krot" terug een schitterende villa kan maken. De villa ligt rustig afgezonderd van de baan op de plaats waar vroeger een park was in oorspronkelijk Dumontverkaveling (toegangsweg was vroeger weg naar park; andere servitudeweg loopt door het "Park Hotel") De woning werd volledig gerenoveerd (nieuw dak met torentje). Een gedeelte werd bijgebouwd voor badkamer en keuken in overleg met M&L (stoort niet). De betonnen balustraden vervangen door houten. Nog origineel houtwek. En het meest belangrijke is dat men de witte verf heeft kunnen verwijderen (woning was volledig wit geschilderd). Nu veel mooier.  
Schuin tegenover de koppelvilla "Les Bleuets" (links) en " Les Coquelicots" van A&A Dumont. (bouwjaar?). De portico van "Les Bluets" is dichtgemaakt met glas en is nu een veranda. Mooie kleurencombinatie wit-groen. Zelfde dak als "Berg en Heuvel" van Albert Dumont maar hier met pannen i.p.v. leisteen. De linkse portico van "Les Coquelicots" is nog een open terras. Zeer gezellige balustrade. In de "bel époque" zat men graag chic aangekleed met grote hoed op een terras vooraan "pour voir et surtout pour être vu". Een intrigerende spreuk versierd de schouw van de eetkamer ' DE PAN DE BOUR DE COUR"
wat, waarschijnlijk in't Bretoens of Normandisch, zou betekenen " DU PAIN DU BEURRE DU COEUR" oude gezegde, om de bezoeker te verwelkomen.


 

 

Op de hoek met de Hoge Duinenlaan links zien we een prachtig gerestaureerde villa (nieuw dak + gevelreiniging) (architect? bouwjaar?). Men kan nog goed het terras voorstellen die nu ingebouwd is. Zeer opvallend zijn ook de afgesneden hoeken. Spijtig dat de haag iets te hoog is om de villa ten volle te kunnen bewonderen.


Schuin over is de prachtige koppelvila "Kynance" (vroeger René) gebouwd door A&A Dumont. (bouwjaar?). Deze behoort tot de vroegste bebouwing van de Dumontwijk. De halfronde hoektoren beheerst het dakvolume. Mooi gerestaureerd. Zeer ingewikkeld dak, sterk overhellend. Insnijdingen zodanig dat er deeldaken zijn met verschillende helling; grote overhellingen bijna even belangrijk als de rest van de villa; geen dakgoten nodig (dank zij overhellingen). De ingang was oorspronkelijk via een zeer mooi terrasje maar deze werd dichtgebouwd.

 


Nog een laatste zeer oude koppelvilla (1903) van A&A Dumont: "Le vieux logis" en "Le Riant Logis" (oorspronkelijk Les Cocorlis).Spijtig dat de vensterluiken ontbreken en alle houtwerk wit geschilderd is (ook het pseudo vakwerk)
 
24/4/08