"..Het was zaterdag een serene begrafenis..Pater Jossa van 't Paterskerkje was de hoofdpriester en dat mocht wel, gezien al hetgeen de meester gedaan heeft voor het paterskerkje. Ook heel indrukwekkend was dat meester Lermyte zelf het scenario voor zijn uitvaart - of liever "HEMELVAART" zoals hij zelf zegt- heeft voorbereid. Iedereen had een prop in de keel toen ze plotseling "Agnus Dei" hoorden zingen door de meester zelf, met zijn mooie, heldere stem . Ook het afscheidslied door hem gezongen, was ontroerend... "
Vaarwel Meester Lermyte!
Geschreven door José Decoussemaeker

"..In naam van mijn familie dank ik iedereen voor de veelvuldige blijken van medeleven en waardering, bij het overlijden van mijn vader. Ik wil opmerken dat heel veel pas mogelijk is geweest dank zij de inspanningen van zijn collega's, leerlingen, vrienden en vaak zelfs onbekenden, die telkens weer bereid waren een helpende hand toe te steken. "
Geschreven door Lode Lermyte advocatenkantoor@lermyte.be
(zie ook Gulden boek: LEES>>> )
Iedereen kan dus via dit email-adres zijn persoonlijke medeleven betuigen aan de familie

"....Zaterdag werd onder zeer grote belangstelling ‘meester’ Maurice Lermyte te grave gedragen. Deze merkwaardige man heeft, ondanks zijn zware tegenslagen, in en rond De Panne sporen nagelaten omwille van zijn muzikale begeestering.
In 1971 richtte hij het toen zeer succesrijk schoolkoor ‘De Duinengalmpjes’ op. Heel wat oud-leerlingen die ooit deel hebben uitgemaakt van dit koor, waren zaterdag aanwezig om hun ‘meester’ uit te wuiven. Velen zijn nog altijd trots op hun ‘diploma’ dat Maurice eigenhandig ontwierp met als leuze: “Wie zingt is blij”.
De muzikale muze is Maurice zijn hele leven blijven volgen, want toen hij op rust was richtte hij zijn Neos-seniorenkoor op. ‘Duinengalmpjes’ werden ‘Herfstgalmen’. Voor beide koren koos Maurice als lijflied het voor de hand liggende “Duinelied, leve De Panne”. Het is dan ook niet te verwonderen dat bij de viering ‘150 jaar Mervillie’ (de auteur van het ‘Duinelied’) op 17 juni beide koren zullen prijken op de Hulde CD en dat Maurice aandacht zal krijgen in de biografie van Mervillie. Aldus zal ‘meester’ Lermyte in De Panne nog lang blijven voortleven..."
Geschreven door Will Vansteene

Zijn "collega" Frank Verschoore (ere-dir Sint Pieterschool) heeft een ontroerende speech afgestoken in naam van alle leerlingen die als kind de meester geholpen hebben in zijn mobiliteit en die nu als volwassenen in de Kerk aanwezig waren. Ontroerend was volgend mooi gedicht van Toon Hermans (een diepgelovig kleinkunstenaar):

"..Voor een vriend "
Nu 't rauw rumoer rondom jou is verstomd
De stoet voorbij is, de schuifelende voeten
Nu voel ik dat er een diepe stilte komt
en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten
en telkens weer zal ik je tegenkomen
We zeggen veel te gauw : " Het is voorbij."
Hij , heeft alleen je lichaam weggenomen
niet wie je was en ook niet wat je zei
Ik zal nog altijd grapjes met je maken
We zullen samen door het stille landschap gaan
Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken
raak je mijn hart nog duidelijker aan.

Vaarwel , Maurice !.."

Nog een laatste reeks "pretentieloze souveniertjes" van de heer Pierre Boonefaes over zijn collega vindt u in bijlage LEEES>>> . Het was op deze internet herinneringen dat pater Jossa insinueerde gedurende zijn preek. Indien uzelf nog van die anekdoten weet, stuur ze maar naar DE BLIEDEMAKER.
Dank U!